Hoe werken GLP-1 medicijnen? Het werkingsmechanisme uitgelegd

Wat is GLP-1?

GLP-1 staat voor glucagon-like peptide-1. Dit is een hormoon dat je lichaam van nature aanmaakt in de L-cellen van je dunne darm. Het wordt afgegeven na het eten, als reactie op voedsel in je darmen.

Het natuurlijke GLP-1 wordt zeer snel afgebroken door een enzym genaamd DPP-4. Hierdoor is het effect maar kort. GLP-1 medicijnen zijn aangepaste versies die veel langer werken - van uren tot een hele week.

Werking op de alvleesklier

De belangrijkste werking is op de alvleesklier, specifiek op de eilandjes van Langerhans:

Stimulatie van insulineafgifte

GLP-1 bindt aan receptoren op de bètacellen en stimuleert deze om insuline af te geven. Dit gebeurt alleen wanneer de bloedsuiker hoog is (glucose-afhankelijk). Dit verklaart waarom het risico op hypo's lager is dan bij sommige andere diabetesmedicijnen.

Remming van glucagonafgifte

Glucagon is het tegenovergestelde van insuline - het verhoogt de bloedsuiker. GLP-1 remt de afgifte van glucagon door de alfacellen, wat helpt om de bloedsuiker te verlagen.

Mogelijk effect op bètacellen

In laboratoriumstudies is gezien dat GLP-1 mogelijk:

• De groei van bètacellen stimuleert
• De overleving van bètacellen verbetert
• De dood van bètacellen (apoptose) remt

Of deze effecten ook bij mensen optreden is nog niet zeker.

Werking op de maag

GLP-1 vertraagt de maagontlediging. Dit betekent dat voedsel langer in de maag blijft voordat het naar de dunne darm gaat.

Effecten hiervan:

• Geleidelijker bloedsuikerstijging na het eten
• Langer vol gevoel (verzadiging)
• Misselijkheid als bijwerking (vooral bij start)

Werking op de hersenen

GLP-1 receptoren zitten ook in de hersenen, met name in gebieden die eetlust en verzadiging reguleren (hypothalamus). Effecten:

• Verminderd hongergevoel
• Snellere verzadiging
• Minder verlangen naar voedsel

Dit is de hoofdreden waarom GLP-1 medicijnen zo effectief zijn voor gewichtsverlies.

Samenvatting van effecten

GLP-1 + GIP: Mounjaro

Mounjaro (tirzepatide) werkt op twee receptoren tegelijk:

• GLP-1 receptoren (zoals hierboven beschreven)
• GIP receptoren (glucose-dependent insulinotropic polypeptide)

GIP is een ander darmhormoon dat ook de insulineafgifte stimuleert. De combinatie lijkt effectiever te zijn dan GLP-1 alleen.

Gerelateerde pagina's

• Overzicht GLP-1 medicijnen
• Bijwerkingen en de alvleesklier
• Hormonen van de alvleesklier
• Functies van de alvleesklier